جمعه, ۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۶

ثبت نام

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:



۳۱

فروردین
۱۳۹۶
صفحه خبر: بیش از یکهزار اسیر غیرتمند فلسینی در سیاهچال‌های قرون وسطائی رژیم اشغالگر صهیونیستی اعتصاب غذا کرده‌اند. این اقدام در پاسخ به دعوت مروان برغوثی از رهبران پرنفوذ جنبش فتح صورت گرفته و هدفش اعتراض به رفتارهای غیرانسانی اشغالگران و پیگیری خواسته‌های به حق زندانیان درخصوص از سرگیری ملاقات حضوری زندانیان با خانواده‌های خودسرانه و بدون محاکمه، از سرگیری امکان تحصیل در زندان‌ها و پایان دادن به رفتارهای غیرقانونی علیه زندانیان در نظام قضائی اسرائیل است.
این برای نخستین بار نیست که زندانیان دربند، با اعتصاب غذا سعی دارند فریاد اعتراض خود را به بیرون زندان‌ها و در سطح بین‌المللی انعکاس دهند. پیش از این هم بارها بر اثر شدت گرفتن جنایات صهیونیست‌ها، زندانیان مجبور شدند با توسل به اعتصاب غذا به عنوان تنها راهکار اعتراضی باقیمانده، فریاد اعتراض و مظلومیت خود را به پشت میله‌های زندان و دیوارهای به شدت حفاظت شده سیاهچال‌های رژیم صهیونیستی برسانند اما در دفعات گذشته نیز همانند این بار، فریاد اعتراض خاموش آنها با سانسور خبری و بی‌اعتنائی مطلق رژیم‌های حامی اشغالگران صهیونیست مواجه شده است.
آنچه این پدیده نفرت انگیز را تلخ‌تر می‌کند اینکه این بار برخی رژیم‌های ارتجاعی عرب هم در سکوت مرگباری فرو رفته‌اند و با سکوت و بی‌اعتنائی خود، عملاً در جبهه اشغالگران قرار گرفته‌اند و در عین حال امیدوارند که صهیونیست‌ها به خاطر این سکوت و همراهی، بلکه گوشه چشمی به آنها داشته باشند. بسیار ننگ آور و خفت بار است که اعراب، ضمن بی‌اعتنائی به زندانیان فلسطینی، با اشغالگران همدست شده‌اند و برای درهم شکستن اراده زندانیان فلسطینی از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند.
موضوع تلخ‌تر اینکه اساساً حتی آندسته از فلسطینی‌هائی که ظاهراً آزادند و در زندان به سر نمی‌برند، نیز در واقع به نوعی زندانی هستند اما در زندانی بزرگتر و روباز قرار دارند که همان سرزمین‌های اشغالی فلسطین است. این برای دنیای معاصر به ویژه دنیای اسلام و رژیم‌های عرب شرم آور است که در عصر ارتباطات نیز شاهد رنج و عذاب ملت فلسطین هستیم و نه تنها اقدام جدی و موثری که متناسب با ابعاد ظلم و جنایت صهیونیست‌های اشغالگر باشد، به چشم نمی‌خورد بلکه حتی برخی کشورها به حمایت و همدستی با اشغالگران پرداخته‌اند و دیگران را هم وسوسه و تحریک می‌کنند که به آنها بپیوندند.
بلندتر کردن و فریاد اعتراض عیه خودکامگی‌ها و جنایات اسرائیل می‌تواند عرصه را بر اشغالگران تنگ‌تر کند و آنها را برای تجدیدنظر در رفتار غیرانسانی خود تحت فشار قرار دهد. نباید تصور شود که صهیونیست‌ها برای همیشه می‌توانند نسبت به اعتراضات جهانی بی‌اعتنا و بی‌تفاوت بمانند. اشغالگران برای درهم شکستن اعتصاب غذای زندانیان، به زور متوسل شده‌اند و در عین حال با قطع ملاقات‌های زندانیان با خانواده هایشان و انتقال مروان برغوثی به سلول انفرادی سعی دارند فلسطینی‌ها را تحت فشار مضاعف بگذارند ولی تجربه نشان داده که این قبیل رفتارهای جنایتکارانه اشغالگران، همواره نتایج معکوسی به همراه داشته و نهایتاً باعث عقب نشینی صهیونیست‌ها شده است.
در واقع فلسطینی‌ها چیزی برای از دست دادن ندارند و در چنین شرایطی اعتصاب غذای بیش از یکهزار زندانی، نشانگر همبستگی و اراده خلل ناپذیر آنها درون سیاهچال‌های اسرائیل است. بعلاوه با برپائی تظاهرات گسترده در غزه و کرانه باختری، موج تازه‌ای از مخالفت‌ها علیه اشغالگران شکل گرفته که می‌تواند به تقویت انتفاضه منجر شود. این نکته از آن جهت اهمیت دارد که ارتش، نیروهای امنیتی و سایر نیروهای سرکوبگر اسرائیل بارها اعتراف کرده‌اند که از کنترل اوضاع به کلی عاجزند و هیچ راهکایر برای مقابله موثر و مهار التهابات اخیر در اختیار ندارند.
علاوه بر این، علیرغم سانسور شدید خبری حاکم بر رسانه‌های صهیونیستی و همدستان ماوراء بحاری آنها، اسرائیل امروزه بیش از هر زمان دیگری نزد افکار عمومی جهان در انزوا به سر می‌برد و حتی در کشورهائی همانند انگلیس که خود از مجرمان اصلی پرونده ایجاد غده سرطانی اسرائیل است، نیز فشار افکار عمومی علیه اشغالگران صهیونیست در نقطه اوج خود قرار دارد. طبعاً با استمرار مبارزه منفی فلسطینی‌ها و گسترش ابعاد حمایت جهانی از این حرکت‌ها، اشغالگران چاره‌ای جز تمکین به خواسته‌های به حق و منطقی فلسطینی‌ها و زندانیان دربند نخواهند داشت و سرانجام در برابر آنها عقب نشینی خواهند کرد.


ارسال دیدگاه
نام: ایمیل: دیدگاه: